ΙΙ.

Στα μέρη σου πλανάται η σιγή

αγέρωχης, αδούλωτης ψυχής

κι ο αγέρας που σε διαπερνά ριγεί

από δέος κλασικής εποχής.

Νερά καθάρια, διαυγή

χιμούν από κρυστάλλινες πηγές

και μελωδίες αντηχούν στη γη

κλείνοντας όποιες εσώτερες πληγές.

Νέκταρ κυλάει στα ρυάκια σου

κι αμβροσία ρέει απ' τα κλαριά σου -

κανένας δε μένει ασυγκίνητος

εμπρός στη θεία ομορφιά σου.

Απόθεμα απαράμιλλου μεγαλείου

λάμψη χύνεις παντού υπέρλαμπρου ηλίου

σα θρόνο μεγαλόπρεπο αποτελείς του ιδίου

του πατέρα του ουράνιου βασιλείου.

Όσες και αν μού 'δινε ο Θεός ζωές

πραγματικά ποτέ δε θά 'ταν αρκετές

για ν' ατενίζω τις μαγευτικές,

απίστευτα μοναδικές σου ανατολές!

ΙΙΙ.

Αθάνατοι θεοί κοιμήθηκαν στην τρυφερή αγκαλιά σου

ήρωες ζηλευτοί τράφηκαν στα σωθικά σου,

Τιτάνες πολέμησαν στα φαράγγια τα κρυφά σου

νύμφες πανώριες λούστηκαν στα γάργαρα νερά σου.

Σώπα κι αφουγκράσου!

Δρυάδες ακόμα πλένουνε τα κάλλη τους στους ποταμούς

- φαντάσου!

Κι ο Παν τις συνοδεύει με τη μαγική

του μοναδικού αυλού του μελωδία μυστική,

σαν πρώτα από την άρπα δουλεμένη

του Φοίβου απαράμιλλα παιγμένη,

στ' αυτιά μας αντηχεί άκρως ερωτική.

Κι οι Σάτυροι στήσαν ξανά τρελό χορό

κι οι θεοί σαν να ξυπνήσαν από ύπνο χρόνιο

- ύπνο γλυκό, ύπνο βαθύ -

στις κλίνες πάνω του θείου όρους

προσμένοντας μήπως και φανερωθεί

η ανατολή μιας άλλης εποχής

σαν κάποτε επικά ηρωικής,

που κάποιος άξιος θα βρεθεί

τους θείους να δρέψει πάλι σπόρους

που είχαν για αιώνες ξεχασθεί

μέσα στης λήθης το βασίλειο, το χθόνιο..

Όλυμπος, το βουνό των θεών

Ι.

Των προγόνων μας απάτητο κάστρο

οικία αντάξια των δώδεκα θεών

μεγαλείο εμπρός στα μάτια των θνητών

λάμπεις ωσάν προαιώνιο άστρο.

Απρόσιτος, μα και συνάμα προσηνής,

στα σπλάχνα φλόγα θρέφεις αίγλης θεϊκής

ασύγκριτα ένδοξης εποχής αλλοτινής

του σώματος και νου υπεροχής.

Λίκνο ανδρείας κι αρετής

βωμός κάθε καλαίσθητης ψυχής

από ψηλά τον τόπο αγναντεύεις

τα νέφη απ' τα ουράνια διαφεντεύεις.

Αγλάισμα απόλυτης ελευθερίας

φτερούγισμα ηχείς αδούλωτου πουλιού

σύμβολο πανάρχαιας λατρείας

στα χείλη τρέμεις άγγιγμα πρωινού φιλιού.

Συ, που στις αθέατες κορφές σου

θεούς φιλόξενα αγκάλιασες

και μ' έρωτες κρυφούς και ζηλευτούς

μέσα από πόθους θεϊκούς αγάλλιασες,

αθάνατο, τρανό βουνό,

του Δία άντρο παντοτινό

απρόσιτη φωλιά των περήφανων αητών

αέναη έμπνευση των απανταχού ποιητών...

Εκδοτικός οίκος Υδρόγειος & Δευκαλίων

Η Τριλογία απέσπασε το 2ο έπαινο στο 4ο φεστιβάλ ποίησης Θεσσαλονίκης - 2008, καθώς και το 1ο διεθνές βραβείο "Giovanni Gronchi" -Pontedera, στην Πίζα της Ιταλίας - 2009.

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now